സംസ്ഥാനത്ത് വേനല്ച്ചൂടും ജലക്ഷാമവും ശക്തമായതോടെ ക്ഷീരകര്ഷകര് വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്. പകല് ചൂടിന്റെ കാഠിന്യം സാധാരണത്തേക്കാള് വര്ധിച്ചതോടെ പശുക്കളെ തുറസായ സ്ഥലങ്ങളില് മേയിക്കാന് പോലും സാധിക്കാത്ത സാഹചര്യമാണുള്ളത്. പുല്ല് വറ്റി, ജലസ്രോതസ്സുകള് ഉണങ്ങി, തീറ്റച്ചെലവ് കുത്തനെ ഉയര്ന്നിരിക്കെ പാല് ഉത്പാദനത്തിലും ഇടിവ് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
ചൂട് കനക്കുമ്പോള് പശുക്കള് തൊഴുത്തില് മാത്രം
വേനല്ക്കാലത്ത് രാവിലെ പത്തിനുമുമ്പും വൈകുന്നേരം നാലിനുശേഷവും മാത്രമാണ് പശുക്കളെ പാടശേഖരങ്ങളില് ഇറക്കാന് സാധിക്കുന്നത്. അതിനപ്പുറം തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങളില് വെയില് കനക്കുന്നതിനാല് പശുക്കള്ക്ക് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങള് ഉണ്ടാകുന്നു.
വായില്നിന്ന് നുരയും പതയും വരുക
ശ്വാസം മുട്ടല്
ക്ഷീണം
ഭക്ഷണരുചി കുറയല്
അതുകൊണ്ട് തന്നെ പലരും പശുക്കളെ തൊഴുത്തില് തന്നെ നിര്ത്തി പുല്ല് അരിഞ്ഞ് കൊടുക്കുകയാണ്. എന്നാല് പുരയിടങ്ങളില് പച്ചപ്പുല്ല് തന്നെ ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിയാണ്.
പച്ചപ്പുല്ലിന്റെ ക്ഷാമം: നെല്ല് കൃഷി കുറഞ്ഞതിന്റെ പ്രതിഫലനം
കേരളത്തില് നെല്കൃഷി കുറഞ്ഞതോടെ നാടന് വൈക്കോല് കിട്ടാക്കനിയാണ്. മുമ്പ് പ്രദേശവാസികള്ക്ക് ലഭ്യമായിരുന്ന വൈക്കോല് ഇപ്പോള് അപൂര്വമാണ്. ഇതിന് പകരം തമിഴ്നാട്ടില്നിന്നുള്ള വൈക്കോല് ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
തമിഴ്നാട് വൈക്കോലിന്റെ വില കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്ഷത്തിനിടെ ഗണ്യമായി വര്ധിച്ചു. ഗതാഗതച്ചെലവും ചേര്ന്നതോടെ ചെറുകിട കര്ഷകര്ക്ക് ഇത് വഹിക്കാനാകാത്ത അവസ്ഥയാണ്.
പച്ചപ്പുല്ല് മാത്രം തിന്നു ശീലിച്ച പശുക്കള് വൈക്കോല് കഴിക്കാന് മടികാണിക്കുന്നത് മറ്റൊരു പ്രശ്നമാണ്. ഫലം:
തീറ്റയുടെ നാശനഷ്ടം
പാല് ഉത്പാദന കുറവ്
ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങള്
കൈതപ്പോളയും വില കൂടിയ തീറ്റയായി
പച്ചപ്പുല്ലിന്റെ കുറവിനെ മറികടക്കാന് കര്ഷകര് കൈതപ്പോളയും തീറ്റയായി നല്കുന്നു. മുന്പ് സൗജന്യമായി ലഭിച്ചിരുന്ന കൈതപ്പോളയ്ക്ക് ഇപ്പോള് കിലോഗ്രാമിന് മൂന്ന് രൂപ വരെ നല്കേണ്ടിവരുന്നു.
കിലോക്കണക്കിന് കൈതപ്പോള വാങ്ങി:
തൊഴുത്തില് എത്തിക്കുക
തണലത്ത് വെച്ച് ഉണക്കുക
ചെറിയ കഷ്ണങ്ങളാക്കി അരിയുക
ഇതെല്ലാം അധിക അധ്വാനവും ചെലവും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തൊഴില് ക്ഷാമമുള്ള സാഹചര്യത്തില് ഇത് കര്ഷകര്ക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ജലക്ഷാമം: ഉത്പാദനത്തെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്നു
അന്തരീക്ഷ താപനില വര്ധിച്ചതോടെ പശുക്കള്ക്ക് ഇടവിട്ടുള്ള സമയങ്ങളില് ശുദ്ധജലം നല്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. എന്നാല് പല പ്രദേശങ്ങളിലും കിണറുകളും കുളങ്ങളും വറ്റിയിരിക്കുകയാണ്.
വേനല്ക്കാലത്ത് സാധാരണയായി രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും പശുക്കളെ കുളിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. ഇത്:
ശരീരതാപനില കുറയ്ക്കാന്
പാല് ഉത്പാദനം നിലനിര്ത്താന്
രോഗപ്രതിരോധം വര്ധിപ്പിക്കാന്
സഹായിക്കുന്നു. എന്നാല് ജലദൗര്ലഭ്യം കാരണം പലര്ക്കും ഇത് സാധിക്കുന്നില്ല.
ഉത്പാദന ചെലവ് കുതിച്ചുയരുന്നു
ക്ഷീരകര്ഷകര് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്:
കാലിത്തീറ്റ വില വര്ധന
വൈക്കോല് വില വര്ധന
വൈദ്യുതി ചെലവ്
തൊഴില് വേതനം
ആറ് വര്ഷം മുന്പ് മില്മ നടത്തിയ പഠനത്തില് ഒരു ലിറ്റര് പാല് ഉത്പാദിപ്പിക്കാന് 48.50 രൂപ ചെലവുവരുമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അന്ന് ഒരു കിലോ കാലിത്തീറ്റയ്ക്ക് 23.50 രൂപയായിരുന്നു. ഇന്ന് അത് പത്തു രൂപയ്ക്കുമുകളില് വര്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നാല് പാല്വില അതനുസരിച്ച് വര്ധിച്ചിട്ടില്ലെന്നാണ് കര്ഷകര് ആരോപിക്കുന്നത്.
പാല്വില വര്ധന: പ്രതീക്ഷയും യാഥാര്ത്ഥ്യവും
2019 സെപ്റ്റംബറില് ലിറ്ററിന് നാലു രൂപയും 2022 ഡിസംബറില് ആറു രൂപയും മില്മ വര്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യത്തില് കുറഞ്ഞത് ആറു രൂപയുടെ വര്ധന വേണമെന്നാണ് കര്ഷകരുടെ ആവശ്യം.
തദ്ദേശ തെരഞ്ഞെടുപ്പിന് പിന്നാലെ പാല്വില കൂട്ടുമെന്നു മന്ത്രി ചിഞ്ചു റാണി നിയമസഭയില് അറിയിച്ചിരുന്നെങ്കിലും തുടര്നടപടികളില്ലെന്ന് കര്ഷകര് പറയുന്നു.
മാസങ്ങള് കഴിഞ്ഞിട്ടും തീരുമാനം വരാത്തതോടെ കര്ഷകര് അസ്വസ്ഥരാണ്
പാല് ഉത്പാദന ഇടിവ്: ഭാവി ആശങ്ക
പച്ചപ്പുല്ലിന്റെ കുറവ് നേരിട്ട് പാല് ഉത്പാദനത്തെ ബാധിക്കുന്നു. ഒരു പശുവിന് ദിവസവും 20 കിലോഗ്രാമിലധികം പച്ചപ്പുല്ല് ലഭിക്കണം. അതിനേക്കാള് കുറവായാല്:
പാല് ഉത്പാദനം കുറയും
കൊഴുപ്പ് ശതമാനം കുറയും
ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങള് വര്ധിക്കും
ഇത് ദീര്ഘകാലം തുടര്ന്നാല് പലരും കന്നുകാലി വളര്ത്തല് ഉപേക്ഷിക്കാന് സാധ്യതയുണ്ട്.
ക്ഷീരമേഖലയിലെ സ്ഥിരതയ്ക്ക് അടിയന്തര നടപടികള്
വിദഗ്ധര് നിര്ദേശിക്കുന്നത്:
തീറ്റ സബ്സിഡി വര്ധിപ്പിക്കല്
പച്ചപ്പുല്ല് കൃഷിക്ക് പ്രോത്സാഹനം
ജലസംരക്ഷണ പദ്ധതികള്
വേനല് ആശ്വാസ പാക്കേജ്
പാല് വില വര്ധനയും തീറ്റ സബ്സിഡിയും ഒരുമിച്ചായാല് മാത്രമേ ക്ഷീരമേഖല മുന്നോട്ട് പോകൂ എന്നാണ് കര്ഷകര് പറയുന്നത്.
ചുരുക്കിപറഞ്ഞാല്
ജലക്ഷാമവും കടുത്ത ചൂടും ചേര്ന്ന് ക്ഷീരകര്ഷകര്ക്ക് ഇരട്ട തിരിച്ചടിയാണ് നല്കുന്നത്. തീറ്റച്ചെലവും അധ്വാനവും വര്ധിച്ചിരിക്കെ പാല് ഉത്പാദനം കുറഞ്ഞു. വില വര്ധന സംബന്ധിച്ച പ്രഖ്യാപനങ്ങള് വന്നിട്ടും നടപ്പിലാക്കാത്തതില് കര്ഷകര്ക്ക് നിരാശയുണ്ട്.
ക്ഷീരമേഖല കേരളത്തിന്റെ ഗ്രാമീണ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന തൂണാണ്. ഈ പ്രതിസന്ധിയില് അടിയന്തര ഇടപെടലുകളും ദീര്ഘകാല നയപരമായ പരിഹാരങ്ങളും അനിവാര്യമാണ്. അല്ലാത്തപക്ഷം ക്ഷീരകര്ഷകരുടെ നിലനില്പ്പുതന്നെ ചോദ്യചിഹ്നമാകും.
